1-  شرایط عقد موقت ، همان شرایط نكاح دائم است ؛ به اضافه تعیین مدت زناشویی و تعیین مقدار مهر كه این دو در متن صیغه عقد باید ذكر شود.

بنابراین مجموع شرایط نكاح غیر دائم بدین قرار خواهد شد:

یك. اذن ولی ، در صورتی كه دختر باكره باشد و اگر باكره نباشد این شرط لازم نیست؛

دو. تعیید مدت زناشویی و مقدار مهر در متن صیغه عقد؛

سه. اجرای صیغه عقد به نحو صحیح به وسیله طرفین یا وكیل.

2-   در ازدواج موقت ، نخست باید مهر و مدت آن معلوم شود، و زمان آن می تواند از یك ساعت تا 99سال باشد.

3-  احتیاط مستحب آن است كه صیغه عقد به عربی صحیح خوانده شود ؛ اما اگر مرد و زن نتوانند خطبه عقد را به عربی بخوانند ، خواندن آن به زبان دیگر مانعی ندارد.

4-   گرفتن وكیل برای خواندن صیغه به زبان عربی واجب نیست ؛ ولی باید الفاظی را بگویند كه معنای همان صیغه عربی را بفهماند.

5-   وكالت مرد از طرف زن ، یا زن از طرف مرد ، برای خواندن صیغه مانعی ندارد.

6-   خواندن صیغه نیازی به شاهد ندارد.

7-  صیغه كردن زنان اهل كتاب ( یهودی و مسیحی ) اشكال ندارد ؛ ازدواج با زنان مشرك ( مثل بت پرست ها ) به هیچ وجه ( دائم و موقت ) جایز نیست.

8-   فرزندانی كه از عقد موقت متولد می شوند ، از همه حقوق فرزندان عقد دائم برخوردارند.

9-   مخارج فرزندانی كه از طریق ازدواج موقت به دنیا می آیند ، برعهده پدر است.

10- مرد با داشتن همسر دائمی ، شرعاً می تواند ازدواج موقت نماید و اجازه از همسر شرط صحت نیست.

11- عدم ثبت عقد در دفاتر رسمی ، شرعاً مبطل آن نیست ؛ ولی برای رفع تهمت داشتن مدرك بهتر است.

12- ازدواج موقت با زنان فاحشه مكروه است.

13- ازدواج موقت با زنان كافری كه اهل كتاب نیستند جایز نیست؛ ولی با زنان اهل كتاب ( یهودیان و نصرانی ها ) جایز است.

14- از نظر شرعی اگر زن و مردی ادعای زوجیت با یكدیگر را داشته باشند ، ادعای آنان پذیرفته است ؛ مگر آنكه قرینه ای برخلاف ، یا فریبی در كار باشد.

15- اگر زن بگوید كه شوهر ندارد و در گفتارش متَهم به كذب نباشد ، كفایت می كند.

16- اذن پدر برای عقد زن بالغ و رشید ، هرچند از نظر تكلیفی لازم است ، ولی شرط صحت عقد نمی باشد. بدین ترتیب زنی كه بدون اذن ولی ازدواج می كند، دچار معصیت شده است ؛ اما عقد او صحیح است.

17- برای خواندن صیغه عقد موقت ، كافی است بعد از آن كه مدت و مهر معین شد ، زن بگوید : زوجتك نفسی فی المده المعلومه علی المهر المعلوم ؛ " من خودم را به همسری تو در مدت معین با مهر معین در آوردم. " مرد نیز بگوید : قبلت ؛ " قبول كردم".

18- برای خواندن صیغه عقد موقت به زبان فارسی ، همین كه زن بگوید : « خود را با فلان مهر، برای فلان مدت به ازدواج تو درآوردم » و مرد بگوید : « پذیرفتم» ، كافی است.

19- زن مسلمان نمیتواند به عقد كافر درآید ، همچنین مرد مسلمان نمی تواند با زن كافر ازدواج دائم داشته باشد ؛ ولی ازدواج موقت با زنان اهل كتاب مانعی ندارد.

20- زن می تواند در ازدواج موقت شرط كند كه شوهر با او نزدیكی نكرده ، به لذتهای دیگر اكتفا كند ؛ ولی اگر به این امر ( نزدیكی = دخول ) راضی شد ، مانعی ندارد.

21- مرد می تواند مدت ازدواج موقت را ببخشد و به آن پایان دهد ؛ در این صورت اگر با آن زن نزدیكی كرده باشد ، باید تمام مهر و اگر نزدیكی نكرده باشد ، باید به نسبت آن مدت ، مهر توزیع و تقسیم شود و به مقداری كه بخشیده از مهر كم می شود.

22- در صورت تحقق دخول ، عده لازم است ؛‌حتی اگر از حامله شدن جلوگیری كرده باشند.

23- در دو صورت ازدواج موقت ، عده ندارد:

یك. نزدیكی صورت نگرفته باشد؛

دو. زن یائسه باشد.

24- عده در ازدواج موقت ( بعد از تمام شدن مدت آن ) به مقدار دو حیض كامل است و اگر عادت نمی بیند ، چهل و پنج روز تمام است. اما اگر شوهر از دنیا برود ، باید چهارماه و ده روز عده نگه دارد ؛ خواه شوهرش با او نزدیكی كرده باشد یا نه . حتی زن یائسه نیز باید عده وفات نگه دارد. و اگر باردارست باید تا هنگام وضع حمل عده نگه دارد ، ول یاگر پیش از كذشتن چهار ماه و ده روز فرزندش به دنیا آید باید تا جهارماه و ده روز پس از مرگ شوهر عده را ادامه دهد.
25- ازدواج موقت ، به دو صورت پایان می پذیرد : یا مدت عقد تمام شود ، یا مرد بگوید « باقی مدت عقد را بخشیدم »